Tripreport 27 t/m 30 November 2009 (Dag 3)

9 12 2009

DAG 3 – Zondag 29 November 2009

Rise and shine! Vandaag staat er weer een magische dag op het programma. We staan vroeg op, maar gaan dit keer direct naar de parken. Het ontbijt nuttigen we in Plaza Gardens in het Disneyland Park tijdens ‘Disney Morning’. Gasten van de Disney Hotels krijgen de mogelijkheid om op het park zelf te ontbijten tijdens de Extra Magic Hours. Dit was overigens niet nieuw voor ons. 5 jaar geleden kregen we hetzelfde aanbod, maar toen was het ontbijt in Au Chalet de la Marionnette in Fantasyland tijdens ‘Goodmorning Fantasyland’.

Op weg naar de parken is het guur weer. Mijn paraplu begeeft het en ik vervolg mijn weg in de regen. Het mag de pret echter niet drukken, want weer of geen weer, altijd Disneyland weer! De wandeling via Lake Disney en Disney Village doet een mens goed. Aangezien we het ontbijt pas om 08:45 uur hebben, besluiten we om gebruik te maken van de Extra Magic Hours in het Walt Disney Studios Park. Uiteraard staat die wilde rit met Crush op de planning. We zijn wat later en dat is al te merken. De wachttijd bedraagt nu 30 minuten. Ik besluit om samen met de vriend van m’n zus deze onderwatercoaster te bedwingen. De rest heeft nog geen zin om door elkaar geslingerd te worden. De rit is weer zalig en we genieten er allebei met volle teugen van. Extra Magic Hours voor de Studios are here to stay, als het aan mij ligt!

Als we uit de attractie lopen, komt de rest van het gezelschap ons al tegemoet. Via Studio 1, waar ik nog even poseer voor een berg knuffels die tijdens dit vroege uur allemaal keurig netjes naast elkaar liggen, lopen we de Studios uit en gaan we richting het Disneyland Park. Het is inmiddels droog als we via Town Square die prachtige Main Street doorlopen. Bij Central Plaza gaan we naar rechts en bij Plaza Gardens naar binnen. Was er nog nooit geweest, maar ik moet zeggen dat dit restaurant er heel sfeervol uitziet. Het is gezellig druk en we worden direct naar een tafeltje verwezen. Het ontbijt is weer heerlijk en dankzij de langere buffetten is het overzichtelijker dan in het hotel. Jammer dat we deze optie alleen voor de zondag kregen. Had hier wel iedere dag willen ontbijten!

Nu mijn buikje weer gevuld is, wordt het tijd voor mijn broodnodige ‘Disney shot’. Ik begin ontwenningsverschijnselen te krijgen. Let’s enter the Magic Kingdom again! M’n zus heeft zin in een achtbaan en Indiana Jones hebben we nog niet gedaan. Via Adventureland lopen we naar de Temple du Péril midden in het oerwoud. We zijn vroeg, want er is nog een touw gespannen. De cast members zijn de attractie aan het testen met lege karretjes. Er verzameld zich een grote groep mensen, maar alles gaat geciviliseerd als het touw wordt weggehaald en iedereen naar de attractie loopt. We hebben een minuut of 10 in de prachtig gethematiseerde rij gestaan en toen sloeg ons karretje op hol. Met scherpe bochten, plotselinge dalingen en een looping werden we over en door de tempel geslingerd. Gaaf!

We hebben vandaag nog een aantal attracties te gaan die we de afgelopen dagen niet konden doen. De meeste hiervan liggen in het Studios Park. Voordat we naar dat park gaan, krijgen we zin om te vliegen naar the second star to the right! Op naar Peter Pan’s Flight, waar we een kleine wachtrij zien staan en snel aan de beurt zijn. Het is weer een schitterende ervaring.

Als we daarna buiten staan, neem ik snel een kijkje bij Fantasy Festival Stage voor de Winnie the Pooh & Friends too show. Deze staat op het punt te beginnen, dus we gaan naar binnen. Dit was voor mij ook weer een nieuwe ervaring. Het theatertje is leuk ingedeeld en het ademt de sfeer uit van The Hundred Acre Wood. Niet veel later begint de show. Ik ben verzot op all things Pooh, dus ik geniet helemaal. Gelukkig is de show tweetalig met Frans en Engels sprekende karakters. Tijdens de wintermaanden krijgt deze show een kerstjasje en wordt de overduidelijke moraal van het verhaal natuurlijk niet vergeten. De kinderen mogen vooraan op de grond zitten en worden twee keer verrast als de figuren van het podium afkomen en tussen hen in komen staan. Wij zitten in het middenvak aan de linkerkant. Ik zit hierbij aan het gangpad en raak bijna volledig in extase als niemand minder dan Pooh bear himself náást me komt staan. Ik was zo onder de indruk, dat ik vergeten ben hier een foto van te maken. Oh well, ik heb in ieder geval naast Pooh gezeten!

Dan is het nu toch echt tijd om te gaan ‘hoppen’. Na een korte wandeling komen we aan bij de Studios, waar we achter elkaar de Studio Tram Tour en Amageddon: Les Effets Speciaux doen. Bij de Tram Tour moesten we 45 minuten wachten. Het was er druk. Deze attractie heeft behoefte aan een grote derde scene of een volwaardige tweede scene. Vind de volgorder nog altijd vreemd. Ik zou met die scene in Londen beginnen en dan pas naar Catastrophe Canyon gaan. Zo bouw je op naar een climax en weet ik zeker dat de waardering van de gasten hoger zal zijn. Desalniettemin hebben we weer gelachen tijdens die eerste scene. Het blijft erg gaaf om al dat water op je af te zien komen!

Na al deze spanning en sensatie, wordt het weer tijd om een hapje te eten. De keuze valt snel weer op Blockbuster Cafe. Dit keer vinden we gelukkig een plaatsje in het Pirates gedeelte en komt niemand minder dan Jack Sparrow langs voor een meet&greet. Wij zitten op het verhoogde gedeelte (op het schip zelf, zeg maar) en hebben zo goed zicht op Jack. Hij lijkt echt goed en zit perfect in z’n rol! Ik heb niet echt een drang om met hem op de foto te gaan, dus we lopen weer naar buiten richting Armageddon.

Ondanks dat veel bezoekers Armageddon een laag cijfer geven, moet ik toch toegeven dat de show goed in elkaar zit. Je voelt de spanning en de hitte als de komeet het ruimtestation raakt. Als er dan toch een attractie weg zou moeten uit de Studios, dan maar Armageddon. Die voorgestelde Chronicles of Narnia walkthrough zou mooi zijn geweest, ware het niet dat Walt Disney Pictures de stekker uit deze serie heeft getrokken en de kans op zo’n attractie niet meer reëel is. Overigens gaan de Narnia films wel door, maar zijn de rechten niet meer in handen van Disney.

Vandaag had de Rock ‘n’ Roller Coaster weer wat technische problemen, maar toen we uit Armageddon kwamen, zagen we opeens hele volksstammen richting de Aerosmith attractie rennen. Hij was open! Snel geef ik m’n kostbare spullen af aan m’n moeder en ren ik met m’n zus naar de ingang. De wachttijd bedroeg zo’n 25 minuten, maar voor het gevoel ging het sneller. Als we de ‘launch area’ betreden voel ik weer wat spanning. Het lanceren van de wagentjes gaat hier stukke sneller dan bij Space Mountain. Ik heb persoonlijk niks met de muziek van Aerosmith, maar deze rollercoaster is zó gaaf. Wat een rit! M’n zus is ook erg onder de indruk, maar ze vind 1 keer genoeg. Ik had nog wel een keertje willen gaan, maar goed, volgende keer maar weer!

Tijd om afscheid te nemen van het Walt Disney Studios Park. In het Disneyland Park gaan we richting Storybook Land voor een tocht met de bootjes in Le Pays des Contes de Fées. De attractie heeft een kleine wachtrij en als we eenmaal in het bootje zitten, kan de reis door sprookjesland beginnen. Ondertussen maken we m’n moeder gek om eens in het treintje van Casey Jr. te gaan. Ze is 5 jaar geleden met ons mee geweest in Big Thunder Mountain, maar dat doet ze nooit meer. In eerste instantie lukt het ons niet om haar hierin te krijgen. Als ze dan eindelijk de stap durft te zetten, blijkt er een wachtrij van 45 minuten te staan. “Oh nee, dat is te lang”, zegt ze direct met een big smile. Ja, ja! We besluiten om dit treintje morgen maar eens te proberen.

Next in our Great Disney trip is het labyrinth van Alice. Normaal ben ik geen fan van een doolhof. Raak er altijd de weg kwijt en dat frustreert behoorlijk. Echter, Disney zou Disney niet zijn als je in dit doolhof wél goed de weg weet te vinden. Disney Magic? Absoluut! Het uitzicht op het kasteel van de Queen is fenomenaal. Wat een schitterend plaatje is dat toch. Je hebt zicht op vrijwel alle landen in het Disneyland Park en ook de Tower of Terror van de buren is te zien. Ik geniet van al die pracht en praal in ons Magic Kingdom en prijs me gelukkig dat ik dit sfeertje meerdere malen per jaar mag meemaken.

Amper bekomen van het adembenemende uitzicht over het mooiste resort van Europa, is het tijd geworden voor een show. Mickey’s Winter Wonderland staat op het programma om de kerstsfeer nog maar eens extra te verhogen. De wandeling naar het Chaparrel Theater gaat op het gemak en we snuiven de sfeer op van Adventureland. 10 minuten voor aanvang van de show nemen we plaats op de tribune en maken ons klaar voor een weerzien met de Disney figuren. Ergens waar ik maar geen genoeg van kan krijgen, zijn de speciale kerstpakjes die Mickey en Minnie aan hebben tijdens hun romantisch schaats nummer. Prachtig! Mickey in zijn paarse pak en Minnie in het roze. Zo mooi.

Het begint langzaam donkerder te worden, als we richting Central Plaza lopen. M’n moeder en m’n zus gaan nog even winkelen in de shops van Frontierland, als de mannen de Once Upon A Dream Parade weer gaan bekijken. Ik blijf dit een zalig gevoel vinden. De floats, de muziek, de figuren, de geur. It’s just like we dreamed it!

Als de laatste klanken van Chante, C’est Noël! klinken, is het tijd om een hapje te gaan eten. Vanavond is de grote avond, want we gaan eindelijk eten in Blue Lagoon. Pirates is mijn favoriete darkride, daarom kijk ik er ook zo naar uit. We zijn wat vroeger, maar dat is volgens de cast member geen probleem. Helaas zijn alle tafeltjes aan het water reeds bezet. Dan maar op het verhoogde plateau. Schitterend hoe hier een mooie piraten sfeer wordt gecreëerd! Ik neem hier echter geen visgerecht. De Ostrich Steak ziet er smakelijk uit en als de hoofdgerechten arriveren, volgt er nog een extra touch: de steak wordt geflambeerd! Het eten smaakt heerlijk en ook nu nemen we een crème brulée als toetje. Weer wordt deze afsluiter en flambée geserveerd. Very magical! Dankzij mijn Shareholders Club Card krijgen we ook hier weer een leuke korting.

Het park is weer tot 22:00 uur geopend. Er is echter één ervaring die ik nog niet heb meegemaakt. Big Thunder Mountain… in het donker! M’n moeder gaat een winkeltje binnen en de rest neemt de wachtrij voor het mijntreintje. De wachttijd bedraagt zo’n 15 minuten en al snel staan we bij de ‘loading platforms’. De rit is gewoonweg waanzinnig. Overdag is dit al een top attractie, in het donker mét zicht op het kasteel, gehuld in die duizenden lampjes, is een niet te beschrijven view. Op typisch Amerikaanse wijze verwoord ik deze rit: “OH MY GOD!” Ik wil zo graag nog een keer, maar we moeten ook aan m’n moeder denken. We spreken af dat we deze rit maandag nog een keer doen, vlak voor we naar huis gaan.

We lopen richting Main Street als iedereen nog vol enthousiasme praat over die wilde rit in het donker. Ze zijn het roerend met me eens: this is the most magical place on earth! Deze dag loopt alweer op z’n einde. Nog een laatste blik op het kasteel, want morgen zijn we er niet meer om alle lampjes te zien. De laatste wandeling door Main Street met de blauwe lantaarns. Ik kan geen afscheid nemen. Nog even wat pins kopen en hier en daar in de winkeltjes kijken. Als laatste worden de sneeuwblazers leeg geblazen en dwarrelt er een mooi gordijn van sneeuw naar beneden. Zucht, ze maken het ook niet makkelijk om hier afscheid van te nemen. We lopen naar de uitgang en via Disney Village, waar het gezellig druk is, naar ons hotel. In de bar nuttigen we nog een drankje en gaan dan naar de kamer. Alvast wat spulletjes inpakken (wat een ellende!) en dan gaan slapen. Morgen alweer de laatste dag, maar daar denken we nu nog even niet aan. Magical Dreams!

Stay tuned voor DAG 4…


Acties

Information




%d bloggers op de volgende wijze: