Tripreport 19 & 20 Augustus 2009 (Dag 1)

15 10 2009

Woensdag 19 augustus was het zover. Eindelijk weer terug naar DLRP voor 2 dagen Summer Magic! M’n vorige bezoek was niet zo heel lang geleden, maar ik heb er weer enorm naar uit gekeken. Om 08:09 uur vertrok de trein vanuit Maastricht naar Brussel-Zuid. Alles verliep soepel. De TGV van 10:21 uur stond al klaar toen ik aan kwam bij de perrons. Ik had voor de heen- en terugreis deze keer eerste klas tickets geboekt. Heerlijke fauteuils en een breder gangpad maken de reis weer net wat comfortabeler. Op advies van forumlid Pieter Pan had ik de biografie van Walt gekocht om te lezen tijdens de reis. De tijd vliegt dan voorbij, net als de TGV overigens. Voor ik het wist waren we al op het vliegveld van Parijs. Daarna is het nog een paar minuten doorrijden naar Marne La Vallee Chessy. Dit was voor mij de tweede keer per trein, dus ik wist precies waar en wanneer ik moest kijken toen we in de buurt kwamen van het station. De adrenaline begint al te stijgen… Als eerste zie je Space Mountain hoog boven alles uitsteken. Vlak daarna komt ook het kasteel in beeld. “Oh boy, oh boy!” zeg ik hardop en pak m’n tas om snel naar de deuren te lopen. De persoon naast me kijkt me lachend aan. Yep, ik ben weer in het resort en iedereen mag ‘t weten!

tripreport2

Ik had geluk met het weer. Wat heet, de temperatuur bereikte de eerste dag zelfs een tropische 38 graden. Ik kan zelf goed tegen de hitte, dus voor mij was dit geen probleem. De massa’s mensen die in de parken op de been waren, hadden er zichtbaar meer moeite mee. Gebieden zonder schaduw werden vakkundig vermeden en de diverse neveldouches moesten vol aan de bak om iedereen af te koelen. Een voordeel is dat alle terrassen die in de zon liggen vrijwel altijd vrij zijn.

Rond 12:00 uur kwam ik aan op het station van Disneyland en liep ik direct naar de bussen. Na een minuut of 5 gewacht te hebben, kwam de bus naar Santa Fe en bracht deze me naar de hoofdingang van het hotel. Inchecken ging soepel en de aanwezige cast members waren allen erg vriendelijk en behulpzaam. Ik werd geholpen door een Nederlandse cast member. Nadat ik het tripreport van Jaivy had gelezen, bleek dat we allebei dezelfde cast member waren tegen gekomen! Nick had mij geholpen bij het inchecken. Voor de donderdag wilde ik ontbijt op het park reserveren, maar 09:30 uur was nog het enige tijdstip dat over was. Hierdoor toch maar gekozen voor ontbijt in het hotel om 07:30 uur. Ik wilde namelijk maximaal gebruik maken van de Extra Magic Hours. Ik vervolgde mijn weg te voet naar blok 22. Daar aangekomen bleek dit dichtbij het voetpad langs het water te liggen. Ideaal om zo in 10 minuten bij de parken te komen. In 1999 was ik voor het laatst in Santa Fe geweest, maar ik kan het me nog goed herinneren. Toen maakte het gigantische Clint Eastwood bord bij de ingang grote indruk op me!

Op de een of andere manier heb ik vaak problemen om met die kaart de kamer binnen te komen. Ik krijg altijd een paar keer een rood lampje alvorens deze groen wordt en ik de deur kan open maken. Ben ik nu de enige die hier last van heeft, of zijn er nog meer mensen met dit probleem? Enfin, eenmaal binnen heb ik de kamer geïnspecteerd. Zag er keurig uit. Netjes en schoon, zoals het hoort! Snel omkleden (korte broek) en opfrissen voor de eerste magische dag.

Op naar de parken! Ik loop via de rivier naar Lake Disney. Onderweg nog even goed gekeken naar Sequoia Lodge. Hier slaap ik in november tijdens Disney’s Fairytale Christmas. Mijn missie is om alle Disney Hotels een keer gehad te hebben. Ik heb dus nog wat tripjes in het vooruitzicht. PanoraMagique hangt net in de lucht als ik langs Hotel New York loop. Er wordt veel geflaneerd op de boulevards langs het water. Aangekomen in Disney Village merk ik op hoe veranderd het is sinds ik de laatste keer in het resort was (en dan bedoel ik niet mijn dagtrip in juni dit jaar, maar het laatste lange bezoek 5 jaar geleden). De sfeer is intiemer door de bomen en het groen. Ergens hoop ik toch dat onze Village in de toekomst een grote make over krijgt en dan in de stijl van Downtown Disney wordt gebouwd. In ieder geval ben ik al helemaal gelukkig als World of Disney naar Parijs komt. Dat alleen is al een bezoekje waard!

Shoppen doen we ’s avonds, dus ik loop op m’n gemak door naar de Hub. Als het Disneyland Hotel langzaam aan de horizon verschijnt, kan ik m’n enthousiasme maar moeilijk inhouden. “Zip-a-dee-doo-dah, zip-a-dee-ay, My, oh, my, what a wonderful day!” Al zingend loop ik onder het hotel door en kom aan op Town Square. “Plenty of sunshine headin’ my way, Zip-a-dee-doo-dah, zip-a-dee-ay!” Iedere Disneyland fan kent het gevoel bij binnenkomst. Het is niet te beschrijven, maar je hebt de neiging om als een gek op en neer te springen. Love it!

Ok, ok, genoeg gesprongen, tijd voor het echte werk.

Als eerste wilde ik een keycord halen waar ik ook m’n jaarpas en fastpasses in kon stoppen. Dat bleek nog niet zo makkelijk als gedacht. Uiteindelijk een Mickey’s Magical Party Starters Kit gekocht met 4 pins van Mickey en Minnie. Later zag ik nog een mooi zwart keycord zonder pins. Die kopen we de volgende keer wel als ik ook m’n Shareholders Club Card mee neem. Deze week viel de card in de bus. Staat mooi zo naast de Fantasy jaarpas!

Het is traditie aan het worden, maar bij ieder bezoek begin ik met het betere ‘griezel werk’ in Phantom Manor. De wachtrij was lang, maar het liep allemaal vlot door, dus het duurde niet lang voordat ik in de lift stond. Dit effect blijf ik geweldig vinden! Na bekomen te zijn van de schrik, werd het tijd voor mijn favoriete bezigheid: lekker rondwandelen door het prachtige park. Ik had wel een strakke planning gemaakt, maar het weer was zo lekker dat ik het niet kon laten om op het gemak te flaneren. De eerste stop werd It’s Party Time with Mickey. Volgens mij neemt de populariteit van deze show steeds meer toe, want het was erg druk. Er werd goed meegedaan en de ‘wave’ vloog over Central Plaza! Peter Pan’s nummer is er echt eentje waar je niet op stil kunt blijven staan. Vervolgens een fastpass halen voor Big Thunder Mountain. Die had constant een wachttijd van 90 minuten. Ik kreeg er eentje voor 17:45 uur.

In de tussentijd maar eens de show bekijken van Goofy in het Chaparral Theater. Ondanks dat de kids het enorm naar hun zin hadden met al die danspasjes, vond ik de show maar erg matig. Kan zijn omdat vrijwel alles in het Frans ging, maar het boeide gewoon niet. Het leukste moment was nog de opkomst van Knabbel en Babbel. Ik zat helemaal rechts en daardoor kwamen ze heel dicht bij toen ze moesten opkomen. Ergens in het midden van de show mogen een aantal kinderen het podium op om samen met de karakters en scouts touwtje te trekken. Heb hier moeten lachen, want zowat alle kinderen stormden naar het podium. De cast members moesten alle zeilen bij zetten om te voorkomen dat het podium overspoeld werd. Voor de rest niets bijzonders. Heb de vorige show (Tarzan) nooit gezien, dus een vergelijking kan ik niet maken. Gelukkig hebben we in de winter weer Mickey’s Winter Wonderland.

“It’s a small world after all, it’s a small world after all…” Misschien wel het meest gezongen en tegelijkertijd meest gehate liedje die je in het park hoort. Zonder deze attractie is je bezoek aan Disneyland niet compleet. Probleem is wel dat je het liedje daarna niet meer uit je hoofd krijgt! Sterker nog, dagen nadat ik alweer terug was, zong ik het nog iedere dag. Bij de attractie zelf was ik verbaasd toen opeens de Disneyland Railroad trein tussen het decor voorbij reed. Nooit geweten dat de trein hier langskwam. Dacht altijd dat die áchter de attractie langs liep. De ride zelf blijft leuk en enorm aanstekelijk. Lekker ongegeneerd mee zingen met het aanstekelijke deuntje en genieten van alle landen die voorbij komen.

Daarna door naar Story Book Land voor de tocht langs de sprookjes met de bootjes. Halverwege werd de rit stilgelegd en moesten we een aantal minuten wachten. Dat is zeker geen straf in deze attractie. Met het zonnetje hoog aan de hemel en een mooi uitzicht over de diverse sprookjes, heb ik me geen moment verveeld. Casey Jr. had een te lange wachtrij, dus die heb ik overgeslagen.

Tijd om wat te eten! Ik had nog nooit een Mickey pizza gehad, dus dat werd hoog tijd. In restaurant Bella Notte ging ik voor de bolognese variant. Buiten waren een aantal tafeltjes vrij (vanwege de ligging in de zon). Daar heb ik m’n voeten even de rust gegeven en mijn reserves weer aangevuld.

Time flies when you’re having fun! Een dag in het Disneyland Park is nog ‘erger’. Voor je het weet, ben je alweer een paar uur verder. Ik besloot op het gemak door Fantasyland te wandelen. Een bezoek aan het kasteel mag natuurlijk niet ontbreken. Wat ligt ze er weer fantastisch bij. Nadat ik al m’n moed bij elkaar had geraapt om de draak te bezoeken (heb het overleefd), was het tijd om een plaatsje te zoeken voor de Once Upon A Dream Parade. Voelen we ‘m al aankomen? Yep, Spanjaarden… Op het laatste moment komen ze met hun kinderwagens door de menigte heen om vooraan een plaatsje te bemachtigen. Zo niet bij mij. De kids mochten voor me komen staan, maar de moeder bleef waar ze was. Ik stond er al een half uur en ga dan echt niet aan de kant omdat mevrouw 5 minuten van tevoren nog een goede plaats wil. Enfin, de kids heb ik voorgelaten, dus die waren tevreden en daar gaat het om.

Heb weer genoten van deze prachtige parade. De muziek ken ik al helemaal van buiten. “Come a little closer, step into the wonder, it’s just like we dreamed it!” Deze keer stond ik op Central Plaza nabij de ingang naar Frontierland. Je staat hier in een bocht en kunt de wagens dus goed zien aankomen, mits je op tijd op die plaats bent natuurlijk. Vanavond sta ik hier weer voor de Fantillusion Parade.

Na wat door de winkels van Main Street gelopen te hebben, begint het al een beetje te schemeren. Ik besluit om naar Adventure Isle te lopen. Wat de imageneers hier gemaakt hebben is ongekend. Prachtige oerwouden en waterpartijen geven je echt het gevoel op avontuur te zijn. De schoonheid blijft me keer op keer verbazen. Nu ik toch in deze sfeer zat, kun je maar één ding doen: Pirates of the Caribbean! Dit blijft toch de beste darkride ever. “Yo ho, Yo ho, A pirates life for me!” Ik betrap mezelf erop dat ik alweer zit mee te zingen. Wat Disney toch allemaal niet in je losmaakt. Ik hou er zo van! Al neuriënd loop ik naar Discoveyland voor een ‘tour naar de stars’. Hier neem ik bijna nooit een fastpass, omdat ik de wachtrij zo mooi vind. De Star Wars sfeer spat er vanaf en bij het zien van R2-D2 en C3PO krijg ik altijd een smile op m’n gezicht.

Als we weer veilig zijn geland, kom ik de attractie uit terwijl het nu bijna donker is. Ik loop richting Central Plaza en kijk naar rechts… ‘WOW!’ Het kasteel was verlicht en het bord met de figuren flikkert door de vele lampjes. Weer kan ik niks anders zeggen dan ‘WOW!’. Hier kan ik uren naar kijken. Disney Magic in optima forma. Snel naar m’n ‘parade spot’ lopen en wachten op de Fantillusion Parade. Naar mate de tijd vordert loopt Central Plaza helemaal vol en dan bedoel ik dus écht vol. Alle paden van en naar de landen stonden vol met mensen. Er was geen doorkomen meer aan. De cast members hadden de grootste moeite om het volk uit de perkjes en het gras te halen. Tevergeefs. Het was gewoon zo druk dat mensen wel op die perkjes moesten gaan staan. Hier zullen de hoveniers niet blij mee zijn geweest!

Eindelijk volgt dan de aankondiging dat de parade over enkele minuten gaat beginnen. Woehoe! Weer dat gevoel om als een gek op en neer te springen. Tussen al die mensen lijkt me dat niet zo’n goed idee, dus ik probeer me in te houden. Dan… lichten uit… muziek aan… “Ladies and gentlemen, boys and girls, Disneyland Park is happy to present to you, Disney’s Fantillusion Parade!” Luid gejuich is het gevolg als we de eerste wagen zien aankomen. Je ziet bijna geen hand voor ogen, maar dat maakt het effect van de duizenden lampjes in de parade alleen maar beter. Ik heb met open mond staan kijken. Bij de twee ‘float stops’ kreeg ik letterlijk kippenvel (het was die dag 38 graden!). De muziek van deze parade is een van de beste klassieke stukken in de Disney parken (waar blijft die cd met de volledige parade, Disney?). Bij de eerste ‘show stop’ stond ik recht tegenover de wagen van Ursula. Dit was écht angstaanjagend. Een aantal kinderen die op de grond zaten begonnen te huilen, maar ja, door de drukte kun je niet snel naar mama rennen. Ze kregen instructies om de andere kinderen vast te houden. Zo schattig hoe ze elkaar vast hielden en de ouders maar roepen dat Ursula écht niet van die wagen af zou komen. Voor de kids is dit allemaal zo écht. De angst was echter snel weer voorbij toen de ‘show stop’ met de prinsen en prinsessen begon. Ik stond bij Beauty & the Beast. Schitterend. Die film is mijn all time favorite Disney film, dus ik zwaaide net als de kids even hard mee naar Belle toen ze naar onze kant keek. Op het einde gaat het plateau waar de figuren opstaan omhoog. Onder luid gejuich ging de parade naar zijn climax. Pure Magic!

Amper bekomen van deze ervaring, begon de aankondiging voor de volgende show alweer. The Enchanted Fireworks staat op het punt om te beginnen! Eerst starten ze met het sproeien van de groene heuvel naast het kasteel. Daardoor had ik tijd om wat naar voren te lopen. Ver kom ik niet. Maakt niet uit, want ik heb goed zicht op het kasteel. Iedereen wacht met spanning op de vuurwerk show. Opnieuw gaan de lichten uit… de prachtige soundtrack van Alan Menken uit de film Enchanted klinkt uit de speakers. De projecties op het kasteel geven een extra touch. Op de eerste klassieke klanken van ‘I’ve been dreaming of a true loves kiss’ schieten de vuurpijlen de lucht in. De zwarte lucht veranderd in een zee van kleuren. Disney Magic in the sky! De volgende 6 minuten heb ik alleen maar ‘oooh’ en ‘aaah’ geroepen. De muziek geeft het ritme van het vuurwerk aan. Op het einde klinkt er een lang en luid applaus. Een fantastische afsluiting van een magische dag. Terwijl het gros van de massa naar de uitgangen loopt, neem ik de tijd om even te leunen tegen een hek en na te genieten van al het moois dat ik zojuist heb gezien.

Na een tijdje loop ik langzaam door Main Street richting de uitgang. Nog even een paar winkeltjes in en die lekkere sfeer proeven. Hiermee komt een einde aan het Disneyland Park voor vandaag. Rond middernacht loop ik naar Disney Village. Eerst even een cola halen bij het kraampje naast Anette’s Diner, daarna shoppen in de Disney Store. Grote winkel met veel leuke spullen. Uiteindelijk loop ik op m’n gemak terug naar het hotel. Moe, maar zeer voldaan neem ik een lekkere douche en kijk nog even naar Disney Channel. Even later val ik in slaap… ‘Disney Parks, Where dreams come true’.


Acties

Information

2 responses

16 06 2010
miranda

ha Lars!
zou van je willen weten:
dat ontbijt wat je wilde gebruiken op het park en niet in het hotel zelf, kun je dat pas bij aankomst in je hotel reserveren en dan verneem je de tijd?
en zijn daar extra kosten aan verbonden?
(en wat duurt wachten lang , vind je niet op de nieuwe envie?)
groetjes!
miranda

16 06 2010
Lars

Hoi Miranda,

Het ontbijt in het Disneyland Park (Disney Morning) is alleen beschikbaar naar gelang het bezettingspercentage van de Disney Hotels. Je krijgt dit inderdaad enkel aangeboden bij het inchecken. Dan verneem je ook de tijd waar deze service beschikbaar is tijdens jullie trip. Er zijn geen extra kosten aan verbonden.
De nieuwe Envie+ moet deze week uitkomen.

Groetjes,
Lars




%d bloggers op de volgende wijze: